Gdybym była dostatecznie gotowa na napisanie książki, gdybym chociaż potrzebowała odrobiny gotówki, gdybym marzyła o super-sprzedawalności, nakładach w kilku tysiącach, wielkich kolejkach po autograf i zdjęcie – napisałabym sensację pokroju Dana Browna. Do bólu kontrowersyjną, przywołującą tematy tabu, odważną, ale też niezwykle błyskotliwą. Ten rodzaj literatury uważam za receptę na sukces, nie ze względu też na sam gatunek i jego neutralność, ale fakt, że sensacja ma przecież wzbudzić efekt sensacji, powszechnego podburzenia i zainteresowania, które rykoszetem odbije się od magazynów i portali, trafiając na mnóstwo ludzi. Później, mając sławę, byłoby tylko z górki.